Embed

Fotoğraf

 

Aslında Bağımlısıyız …

Endeksli yaşıyoruz ! Biri sorarsa anlatıyoruz , biri severse seviyoruz biri mutlu ettikçe mutlu oluyoruz …Peki kimin hayatını yaşıyoruz ? Kendimizi sevmeye ,iyi hissetmeye ,kendimize iyilik yapmaya layık mı görmüyoruz yoksa aklımıza mı gelmiyor başkaları odaklı yaşamaktan ? …

 

 Hayatta sorular her zaman var evet ,bunun farkındalığına ermek mesele olan .Üzerine gitmek cevaplar aramak ,kendini dinlemek ,nedenlari araştırmak …Öylesine başı boş yaşıyoruz ki asıl manayı kaçırıyoruz çoğu yaşanmışlığın ,bir olumsuzluğun üzerini örtmek onları unutmaya çalışmak en kolayı geliyor  ama anlık çözümler bunlar antremansız kalıyoruz bu sayede nasıl baş edilir bilemeyip hep kaçmakta arıyoruz çareyi ,hep yaşamıyoruz kendi hayatımızı(!) ee o zaman ne anlamı kaldı ?Ne farkı kaldı doğadaki diğer canlılardan ? Sadece hayatta kalmak ,ideal bir yaşam standardına ulaşmak zamanı gelince kaybolup gitmek mi yani yaşamın özü ?

 

Peki sorunlara çözüm getirebilelim ama hangi sorunlara ?Sorun diye algıladıklarımız nedir ?Sorunu sadece başkaları mı yaratır ?İnsan kendi kendine sorun çıkaramaz mı ?Sorun sadece olumsuz bir şey midir ?Olumlu gibi görünen bir şey de sorun olamaz mı ?Olumlu neye göre olumsuz olabilir yada ne kadar olumlu ne kadar olumsuzdur bir şey?Hayatta olumlu ve olumsuz şeyler iç içedir belkide ,belkide sadece yaşamalıdır herşeye rağmen ,belkide çok düşünmemizden doğar sıkıntı belki akışına bırakmaktır doğrusu …

 

Evet iyi ve kötü hayatta hep iç içedir .Sorun iyi kötü yaşanmışlıklar değildir ,olmamalıdır aslında .Yaşanılanların arkasında durmaktır asıl mesele ,kendinle barışık olmaktır .Mutluluk öncelikle kendini sevmekle başlar ,iyi birini herkes sever(!).Vicdanen rahat olmak ,sevdiğini sadece içinden geldiği için sevmek ,bir şey beklemeden .İstediğin idealindeki insan olmak senin en büyük başarın olacaktır .Seviyorsan kendini  gerisi vız gelecektir .Kendinle eğlenebiliyorsan ,sorunlarını çözebiliyorsan ,kendi kendini sevebiliyorsan başka neye ihtiyaç duyabilirsin ki ?

 

İnsan insana her zaman muhtaçtır ,sosyallik ,hiyerarşi  her canlını en tabii ihtiyacıdır fakat insanlığın en büyük dostu da düşmanı da kendisi olmuştur .En iyi öğretmen yine kendimize kendimizdir (!).Tanıştığımız ,çok iyi tanıdığımız ,sevdiğimiz öncelikli olarak kendimiz olmalıyız çünkü bu duygular bencillik barındıramaz .Bencilliğin olduğu yerde sorunlar başlar .Kimse siz iyisiniz diye iyi olmayacaktır siz kötüsünüz diye kötüde olmayacaklar da olacaktır .Sevdiğinizde sevilmek zorunda  olmadığınızı anlayacaksınız .

 

Yaşanmışlıklarımız bizi farklı kılar ,edindiğimiz tecrübeler bizi önyargılı bir hale getirebilir iyi ile kötüyü ayıramayabiliriz her zaman yada en doğruyu göremeyebiliriz .Ne olursa olsun arkasında durmak zorunda kalacağımız bir yaşamımız var öyleyse bunu anlayacağız ve adımlarımızın şiddeti ,hızı ,doğrultusu değişecek .Sorgulamayı öğreneceğiz ,nedenler araştıracağız ,merak edeceğiz kendimizle tanışacağız kimbilir farketmeden .

 

Farkında olmak bize başarı getirecektir .Bir şeye refleks olarak her zaman en doğru karşılığı veremeyebiliriz .Fakat öğrendiğimiz birşeye daha net ,daha doğru ,daha sezgisel yaklaşarak tepki verebiliriz .

 

Bunlar çok zor görünebilir fakat asıl zorluk kendini keşfedememek ,ne istediğini bilmemek ,bir yaşam felsefesi getiremektir kendince kendine ve bencillik mutsuzluğun asıl nedenidir ,aşmamız gereken en büyük engel  …

 

 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !